Familia y crisis del matrimonio en Espana

Abstract

In the course of mere three decades (1975–2005) Spain experienced transformations in almost all spheres of social life, which not only deepened the heterogeneity of forms in social life, but also led to a crisis of marriage as an institution, making it into a private decision devoid of normative character. This is not about the family in Spain being in crisis, but about the fact that the very family, developing in its bosom the strategies of simultaneous resistance and adaptation to the above changes, contributes to the generation of diversified forms and styles of family living. The current tendency to achieve ever greater pluralisation of the forms of family life in Spain cannot be seen as expired.In the course of mere three decades (1975–2005) Spain experienced transformations in almost all spheres of social life, which not only deepened the heterogeneity of forms in social life, but also led to a crisis of marriage as an institution, making it into a private decision devoid of normative character. This is not about the family in Spain being in crisis, but about the fact that the very family, developing in its bosom the strategies of simultaneous resistance and adaptation to the above changes, contributes to the generation of diversified forms and styles of family living. The current tendency to achieve ever greater pluralisation of the forms of family life in Spain cannot be seen as expired.Zmiany spowodowane odejściem od frankizmu i rozwojem demokracji wywołały w Hiszpanii głębokie przeobrażenia w zakresie relacji międzyludzkich. W sposób szczególny wpłynęły one na deinstytucjonalizację małżeństwa, a także głęboką innowację i heterogeniczność form życia rodzinnego. Przeprowadzona analiza wykazała, że wszystkie zmiany, których doświadczyli Hiszpanie w omawianym okresie spowodowane heterogenicznością związków partnerskich, stosowaniem antykoncepcji, powszechnymi rozwodami, chęcią realizacji kariery zawodowej, opanowaniem rynków pracy przez kobiety wychowujące dzieci, spóźnionym macierzyństwem, przedłużającym się okresem młodości, nastawieniem na zabawę i konsumpcję czy indywidualizacją życia nie spowodowały zaniku rodziny jako instytucji. Nowe relacje między osobami wpływają na przewartościowanie modelu życia w rodzinie, ale nie jej samej. Badania pokazują również, że małżeństwo w Hiszpanii przeszło znaczącą ewolucję: od instytucji będącej fundamentem samej rodziny, legitymizującej stosunki seksualne i rodzicielstwo, gwarantującej przedłużenie gatunku, do związku łączącego dwoje ludzi będącego efektem ich prywatnej decyzji, którą w każdej chwili można zmienić lub się z niej wycofać.