Evliliğin Niteliği Olarak Evlilikte Bireyselleşme Ve Bütünleşme

Abstract

Evlilik sadece insan neslinin devamını sağlamak için değil, aynı zamanda tarafların sosyal ve kişisel ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla da tesis edilen bir ilişki biçimidir. Aracılar kullanarak veya flört gibi değişik usullerle gerçekleşen evlilik ilişkisinde, bireylerin farklı amaç ya da öncelikleri bulunmaktadır. Bunlar evlilik öncesi karar verme aşamalarını ya da evliliği devam ettirme sürecini etkileyebilmektedir. Evlilik yaş ortalamasındaki yükselme, evlenme oranlarında gözlenen düşüş ve boşanmalardaki artış trendi bu görüşü teyit etmektedir. Evlenme ve boşanma oranlarındaki olumsuz tablo, evlilik ilişkisinin niteliğini tartışma konusu haline getirmektedir. Bu çalışmada evlilik ilişkisi daha çok bireyselleşme ve bütünleşme bağlamında irdelenmektedir. Derleme niteliğindeki bu çalışma ile bireyselleşme ve bütünleşmenin felsefi, kültürel ve dini boyutları kısaca psikolojik bir temel üzerinde ele alınmaya çalışılmaktadır. Ortaya çıkan sonuç; iki boyuttan birinin ağırlıklı olarak ön plana çıkması durumunda, evlilik uyumunun bundan olumsuz yönde etkileneceği yönündedir. Bireyselleşme ve bütünleşme çabalarının ait olma-birey olma dengesi kapsamında gerçekleşmesi kişisel ve sosyal ihtiyaçların karşılanması bakımından önem taşımaktadır. Bu denge evlilik ilişkilerinin niteliğini olumlu yönde geliştirebilme potansiyeline sahiptir.