ÇOCUK  KLİNİKLERİNDE  AİLE  MERKEZLİ  BAKIM  UYGULAMALARININ   İNCELENMESİ

Abstract

Amaç: Çocuk kliniklerinde aile merkezli bakım uygulamalarını incelemektir. Yöntem: Araştırma, Erzurum’da, bir üniversite ve bölge eğitim ve araştırma hastanesinin çocuk kliniklerinde, Ocak-Eylül 2013 tarihleri arasında tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada belirtilen hastanelerin çocuk kliniklerinde, Haziran-Temmuz 2013 tarihleri arasında en az üç gün çocuğuna refakat eden 186 anne ile çalışılmıştır. Örnekleme yöntemine gidilmemiştir. Veriler benzer bir çalışmanın anne ve çocukların özelliklerini belirleyen, aile merkezli bakımı inceleyen sorularına dayanılarak hazırlanan bir soru formu ile elde edilmiştir. Veriler, bilgisayar ortamında yüzdelik ve ortalama ile analiz edilmiştir. Araştırmada, etik ilkelere uyulmuştur. Bulgular: Araştırmada, annelerin çoğunluğunun çocukları ile ilgili kararlara dahil edildiği ve yapılacak tıbbi işlemler için yazılı izin alındığı belirlenmiş, ancak; yaklaşık %15’inin bu durumlardan yoksun bırakıldığı saptanmıştır. Ayrıca, annelerin yaklaşık %10’unun tıbbi işlemler sırasında çocuğunun yanında kalmasına izin verilmediği, tedavi edici ve temel bakım uygulamalarına katıldıkları, çoğunluğunun çocuklarının bakımına katılmaları için desteklendiği ve çocukları ile ilgili endişelerini hemşireler ile paylaşabildikleri tespit edilmiştir. Annelerin bir kısmı endişelerini paylaşamadıklarını ve kendi gereksinimlerini karşılayamadıklarını, çoğunluğu aynı hemşirenin bakım vermediğini ifade etmişlerdir. Sonuç: Araştırmada, hastanede çocuklarına refakat eden anneler için aile merkezli bakım uygulamaları istendik düzeyde değildir. Kurum politikası olarak aile merkezli bakımın benimsenmesi ve buna yönelik düzenlemelerin yapılması önemlidir. Türkiye genelinde çocuk kliniklerinin aile merkezli bakım yönünden incelenmesi ve yeni politikalar geliştirilmesi önerilebilir.