Diety roślinne w kontekście chorób układu sercowo-naczyniowego

Abstract

Rozwiązanie rosnącego problemu chorób układu sercowo-naczyniowych jest jednym z głównych zadań współczesnej nauki o żywieniu człowieka. Związek między chorobami układu krążenia a sposobem odżywiania gruntownie przebadano. Szkodliwy wpływ przypisuje się diecie bogatej w nasycone kwasy tłuszczowe, a także cholesterolowi i zbyt dużej podaży soli kuchennej oraz sacharozy. Dane epidemiologiczne sugerują, że weganie i wegetarianie rzadziej zapadają na choroby układu sercowo-naczyniowego niż osoby na diecie dopuszczającej produkty odzwierzęce. Również dane eksperymentalne wskazują efekt terapeutyczny diet roślinnych. Problem ma kompleksową strukturę — wiele czynników oraz produktów żywieniowych może wpływać na rozwój choroby. Jednocześnie, obok pozytywnych aspektów diet roślinnych, mogą się one wiązać ze zwiększeniem narażenia na niektóre czynniki ryzyka, takie jak na przykład hiperhomocysteinemia wywołana niedoborem kobalaminy (witaminy B 12 ) czy zły stan odżywienia długołańcuchowymi, wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi omega 3.