Çocukları Suça Sürükleyen Çevresel Nedenler: Sosyal Bağ ve Sosyal Öğrenme Teorileri Işığında Bir Değerlendirme

Abstract

Bireysel ve çevresel nedenler çocukların suça sürüklenmesine etki etmekte, bireysel nedenlerin tek başına belirleyiciliği bulunmamaktadır. Çevresel nedenlerin başında aile gelmektedir. Ailede başlayan sosyalleşme sürecinin sekteye uğraması, bu sürecin okul, akran grupları, çalışma yaşamı ve kitle iletişim araçlarının etkisiyle hatalı ve eksik bir şekilde devam etmesi çocukların suça yönelmesine neden olmaktadır. Suçu açıklamaya yönelik olarak biyolojik, psikolojik ve sosyolojik suç teorileri bulunmaktadır. Bu araştırmada sosyolojik suç teorileri üzerinde durulmaktadır. Araştırmanın amacı sosyal bağ teorisi ve sosyal öğrenme teorileri ışığında çocuk suçluluğunun nedenlerinin bir değerlendirmesini yapmaktır. Araştırmada suçun öğrenilen bir davranış olduğu ve bireyin toplumla bağının zayıflamasının suç işleme olasılığını arttırdığı varsayımlarından hareket edilmektedir.There are individual and environmental causes effecting children's being pushed to crime; individual reasons alone are not determinant. Family is the leading environmental cause. The interruption of the socialization process that starts in the family and the incorrect and incomplete continuation of this process with the effect of school, peer groups, working life and mass media cause children to turn into crime. There are biological, psychological and sociological crime theories aimed at resolving crime. In this research, the sociological crime theories are dwelled upon. The aim of the research is to evaluate the causes of juvenile delinquency in the light of Social Bond Theory and Social Learning Theories. In the research, the assumptions acted upon are that crime is a learned behavior and that the individual's weakening bond with the society increases the probability of committing a crime.