Akademisyenlerin Algıladıkları Mobbing ve Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi

Abstract

Amaç: Bu araştırmada akademisyenlerin algıladıkları mobbing ile mesleki tükenmişlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Araştırma bir devlet üniversitesinde görev yapan araştırmaya katılmaya gönüllü 90 akademisyen ile gerçekleştirildi. Araştırma verileri ‘Kişisel Bilgi Formu’, ‘Akademisyenlere Yönelik Mobbing Ölçeği (AYMÖ)’, ve ‘Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ)’ kullanılarak e-posta yolu ve yüz yüze olarak toplandı. Bulgular: Akademisyenlerin %57’si kadın, %54,4’ü evli, %45,5’i 30-39 yaş aralığındaydı. %54,4’ü daha önce mobbinge maruz kaldıklarını bildirdi. Mobbing uygulayanların çoğunluğunun ( %68,8) yöneticilik görevleri olduğu, bu yöneticilik görevlerinin ise daha çok Bölüm Başkanı/müdür/dekan olduğu belirlendi. Algılanan mobbing ve tükenmişlik düzeyinin yaş, cinsiyet, medeni durum, ve akademik ünvan değişkeni açısından farklılaşmadığı saptandı. Ancak akademisyenlerin kıdem yılına göre algıladıkları moobing düzeyleri (p=0,017) ile tükenmişlik (p=0,001) düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p<0,05). Akademisyenlerin %55,6’sı uygulanan mobbing karşısında sessiz kaldıklarını, %24,4’ü işi bırakmak istediğini belirtti. Akademisyenlerin algıladıkları mobbing puan ortalaması 56,76, duygusal tükenme altboyutu puan ortlaması 17,36 ve duyarsızlaşma altboyutu puan ortlaması ise 12,37 olarak saptandı. Sonuç: Araştırma sonucunda, akademisyenlerin algıladıkları mobbing ve tükenmişlik düzeylerinin ortalamanın üstünde olduğu, kıdem yılının ise bu düzeyleri etkilediği görüldü. Çalışmanın daha geniş örneklem gruplarıyla ve farklı üniversitelerde uygulanması önerilmektedir.