PRZEWLEKŁA CHOROBA NEREK ORAZ WYBRANE ASPEKTY MONITOROWANIA STANU BIORCÓW NERKI

Abstract

Choroby nerek stanowią wyzwanie dla współczesnej medycyny. Obecnie przewlekła choroba nerek klasyfikowana jest jako „choroba cywilizacyjna”. W związku ze starzeniem się społeczeństwa problem chorób nerek wciąż narasta, ponieważ osoby w wieku podeszłym są grupą szczególnie narażoną na pogorszenie funkcji nerek. Dodatkowo, występowanie chorób współistniejących, takich jak choroby sercowo-naczyniowe, znacząco utrudnia terapię oraz zwiększa śmiertelność chorych. Przewlekła choroba nerek ma charakter postępujący i ostatecznie doprowadza do schyłkowej niewydolności nerek. W tej sytuacji metodą ratującą życie staje się leczenie nerkozastępcze – dializoterapia lub przeszczepienie nerki. Ze względu na ograniczoną podaż narządów do celów transplantacji większość pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek jest leczona dializami. Przeszczepienie nerki jest optymalną metodą leczenia nerkozastępczego — daje najdłuższe przeżycie chorych, najlepszą jakość życia i jest tańsze od dializ. Monitorowanie funkcji nerki przeszczepionej ma na celu zapewnienie jak najdłuższego czasu funkcjonowania „nowego” narządu. Wczesne zdiagnozowanie niezadowalającej czynności przeszczepu oraz podjęcie szybkiej interwencji medycznej ma na celu prewencję utraty graftu. Kontrola takich parametrów jak współczynnik eGFR, stężenie leków immunosupresyjnych czy poziom markerów ryzyka sercowo-naczyniowego stanowi istotną część procesu leczenia.