Potencjał antyoksydacyjny owsa badany trzema różnymi metodami

Abstract

Celem przeprowadzonych badań była ocena właściwości funkcjonalnych (antyoksydacyjnych) ziarna owsa, form nieoplewionych (Akt) i oplewionych (Kasztan), w całym ziarnie, jego frakcjach młynarskich (bielmie i otrębach) oraz ziarnie skiełkowanym, poprzez określenie potencjału redukcyjnego (Fe+3 →Fe+2), zdolności eliminowania wolnego rodnika DPPH• oraz całkowitego potencjału antyoksydacyjnego w układzie β-karoten/kwas linolowy. Ponadto oznaczono zawartość polifenoli stosując odczynnik Folina-Ciocalteau. Całe ziarno owsa, form nieoplewionych i oplewionych (nieobłuszczonych), wykazywało silną aktywność antyoksydacyjną w warunkach in vitro. Najsilniejszą aktywność przeciwutleniającą wykazywały otręby uzyskane z owsa obu form oraz kiełkowane całe ziarno analizowanych odmian, bogate w polifenole. Oznaczony potencjał redukcyjny (Akt r = 0,915 i Kasztan r = 0,980; P<0,05), zdolność wygaszania wolnego rodnika DPPH• (Akt r = 0,960 i Kasztan r = 0,993; P<0,05) i całkowity potencjał antyoksydacyjny w układzie β-karoten/kwas linolowy (Akt r = 0,960 i Kasztan r = 0,650; P<0,05) był ściśle skorelowany z zawartością polifenoli w badanym materiale.