Torakal ve Lumbal Eğrilikler ile Gövde Kaslarının Güç ve Enduransı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Özet Amaç: İnaktivite, ergonomik olmayan çalışma koşulları ve emosyonel stres sonucunda sağlıklı bireylerde görülen doğal eğriliklerde modifikasyonlar oluşmaktadır. Bu modifikasyonlar çoğunlukla hatalı sırt postürü veya mobilitede yetersizlikle sonuçlanabilir veya neden olabilmektedir. Bu çalışma sağlıklı genç bireylerde torakal ve lumbal eğrilikleri ile gövde kaslarının güç ve enduransı arasındaki ilişkisini incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Materyal-Method:  Çalışmaya 18-25 yaş arası olan 113 sağlıklı genç birey dahil edilmiştir. Gövde kaslarının gücü sit-up ve modifiye push-up testleri ile değerlendirilmiştir. Gövde kaslarının enduransını değerlendirmek için lateral köprü testi, Sorensen testi ve gövde fleksörleri endurans testi kullanılmıştır. Torakal ve lumbal bölge eğriliklerinin değerlendirmek için Spinal Mouse cihazı kullanılmıştır. Bulgular: Torakal ve lumbal bölge eğrilikleri ile gövde kas gücü ve enduransı arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p˂0,05). Yapılan Linear Regresyon Analiz sonucunda torakal eğrilikleri lateral köprü testinin (p˂0,05), lumbal eğrilikleri ise sit-up ve gövde fleksörleri endurans testinin etkilediği belirlenmiştir (p˂0,05). Sonuç: Bu çalışmada gövde kaslarının kas gücü ve enduransı ile torakal ve lumbal bölge eğrilikleri arasında anlamlı bir ilişki bulmuştur. Sonuç olarak torakal ve lumbal bölge eğriliklerinin sağlıklı genç bireylerde kapsamlı değerlendirmelerin yapılması ve bu değerlendirmeler içinde özellikle gövde kaslarının olması gerektiği düşünülmektedir.