Öğretimde Dijital Dönüşüm ve Öğrencilerin Çevrimiçi Öğrenmeye Hazır Bulunuşluğu: Pandemi Döneminde Pamukkale Üniversitesi Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma

Abstract

Ulusal ve/veya Uluslararası Pandemi dönemlerinin (salgınların) genel yaşam koşulları yanında eğitim/öğretim hayatına önemli etkileri vardır. Özellikle 2019 yılında Çin’in Wuhan şehrinde ortaya çıkan Corona virüsünün (COVID-19) eğitim/öğretim alanlarına etkilerinden dolayı öğretimde dijital dönüşüm ve çevrimiçi eğitim konuları daha fazla gündeme gelmeye başlamıştır. Bu çerçevede, Corona virüsü salgını nedeniyle 15 Mart 2020’den itibaren Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarla birlikte üniversitelerde yüzyüze eğitim ve öğretime ara verilmesi, uzaktan öğretim (Çevrimiçi öğretim, E-öğrenme) faaliyetlerinin oldukça popüler bir konu haline gelmesine neden olmuştur. Bu dönemde öğrencilerin çevrimiçi öğretime hazır bulunup bulunmamasından ziyade, öğrencilerin/hocaların çevrimiçi öğretime olumlu tutum içinde ve yeterli teknik kapasiteye sahip olduğu varsayımıyla çevrimiçi öğretim teknolojilerine yatırım yapılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın temel amacı; Pamukkale Üniversitesinde çevrimiçi öğretim başlamadan önce, öğrencilerin çevrimiçi öğretime hazır olma durumunu Hung (2010) Çevrimiçi Öğrenmeye Hazır Bulunuşluğu ölçeği ile analiz etmektir. Araştırma sonuçlarına göre; öğrencilerin çevrimiçi öğrenim için hazır bulunuşlulukların olduğu, ancak çevrimiçi öğrenme kontrolü açısından kendilerini yetersiz buldukları, çevrimiçi öğrenime hazır bulunuşluluğun lisans öğrencilerinin sınıfları ve daha önceden çevrimiçi öğrenim deneyimlerinin olup olmamasına göre farklılaştığı belirlenmiştir.