Specificity of quality of life assessment in people with mental disorders

Abstract

Nieodłącznym elementem nowej perspektywy zdrowia jest jakość życia.Pomimo,że wciąż trwają dyskusje co do definicji i struktury konceptu jakości życia, badacze przedmiotu są zgodni,że ma ona swój obiektywny i subiektywny wymiar. Gdy badamy jakość życia chorych somatycznie, formułowane w procedurze badawczej cele są zwykle łatwo osiągane, w szczególności gdy podstawowa hipoteza zakłada, że dobre zdrowie fizyczne generuje wysoką jakość życia. W odniesieniu do chorób i dysfunkcji psychicznych, gdy analizowana jest duża liczba zmiennych konstytuujących jakość życia, zależność taka nie jest już tak oczywista, a samo badanie wymaga od badacza, oprócz poprawności metodologicznej, dużego skupienia się na chorym i manifestowanych przez niego problemach.Teza o braku możliwości pomiaru jakości życia w tej populacji, lub co gorsza braku takiej potrzeby, jest nie do obrony, biorąc pod uwagę, że prawo do dobrego życia osób z zaburzeniami psychicznymi jest takie samo jak osób zdrowych, a poprawa ich jakości życia staje się coraz powszechniej kryterium docelowym planowanych korzyści terapeutycznych.Z perspektywy wyników wielu badań wyraźnie widać, że pomiar ten nie należy do łatwych, ale próba jego przeprowadzenia zakończona sukcesem, może stać się dla badacza źródłem wielu cennych danych pozaklinicznych, a nawet powodem do jego osobistej satysfakcji.Quality of life is an integral element of a new perspective on health. Even though the definition and structure of the concept of quality of life are still being debated, researchers exploring the topic agree that it has both objective and subjective dimensions. When the quality of life of patients is examined somatically, the objectives formulated in the study procedure are usually easily achieved, particularly when the basic hypothesis is that good physical health generates a high quality of life. However, where mental diseases and dysfunctions are investigated, and the analysis involves a large number of variables constituting quality of life, the relationship is not so clear-cut. Consequently, in addition to methodological accuracy the researcher must put a major focus on the patients and their manifestations. The thesis stating that it is impossible to measure quality of life in this population, or worse still, that there is no need for such measurements, is indefensible, considering that people with mental disorders have the same right to a good life as healthy individuals, and achieving an improvement in their quality of life becomes an increasingly common target among anticipated therapeutic benefits. Looking at the issue from the perspective of findings obtained in multiple studies, it is evident that quality-of-life measurements are not easy, but a successful attempt may provide researchers with a source of valuable non-clinical data and even enhance their personal satisfaction.