Türkiye Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Merkezleri ; Eğitim ve Uygulama İnovasyonu

Abstract

Geleneksel ve tamamlayıcı tıp insanlık tarihi kadar köklü bir geçmişe sahip olup 21.yüzyılın başında tüm dünyada tekrar popülarite kazanmıştır. Sadece geri kalmış ve gelişmekte olan ülkelerde değil sağlık sisteminde batı tıbbının baskın olduğu gelişmiş ülkelerde de kullanımı yaygınlaşmıştır. Geleneksel ve tamamlayıcı tıbbın yaygınlaşması ile tedavi standardizasyonu ve denetimi gerekliliği doğmuştur. Dünya Sağlık Örgütü ilk defa 2000 yılında “Geleneksel Tıp Araştırma ve Değerlendirme Metodolojileri Rehberi ” ,2014 yılında geleneksel tıbbın güvenli ve etkili kullanımını teşvik eden “Pekin Deklarasyonu”nu yayımlanmıştır. Ülkemiz de dünya ile eş zamanlı olarak 2014 yılında Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliğini yürürlüğe koymuştur. Bu yönetmeliğe göre bakanlık tarafından yalnızca hekimlere ve sadece kendi alanında uygulama yapmak üzere diş hekimlerine geleneksel ve tamamlayıcı tıp alanında uygulama yetkisi verilmiştir. 14 farklı alanda standardize eğitim tanımlanmış olup yetkili merkezler tarafından teorik ve pratik eğitim verilmektedir. Bundan sonraki süreçte geleneksel tıbbın sağlık sistemi ve batı tıbbı ile entegrasyonu, lisans ve yüksek lisans düzeyinde eğitim ve araştırmaların artması büyük bir gelişme olacaktır.Traditional and complementary medicine has a long history as human history and has gained popularity all over the world at the beginning of the 21st century. Its use has become widespread not only in underdeveloped and developing countries but also in developed countries where western medicine is dominant in the health system.With the spread of traditional and complementary medicine, the need for standardization and control of treatment has emerged. In 2000, the World Health Organization published the “General Guidelines for Methodologies on Research and Evaluation of Traditional Medicine” and in 2014 the “Beijing Decleration”, which promotes the safe and effective use of traditional medicine. At the same year with the world, Turkey Ministry of Health introduced the Regulation on Traditional and Complementary Medicine Practices in 2014. According to this regulation, only the physicians and the dentists are authorized to practice in the field of traditional and complementary medicine. Standardized training has been defined in 14 different fields and theoretical and practical training is provided by authorized centers. In the following period, the integration of traditional medicine with the health system and western medicine, and the increase of education and research at the undergraduate and graduate level will be a major development.