Yaşam Boyu Öğrenme ve Aktif Yaşlanma Bakış Açısından Üçüncü Yaş Üniversiteleri: İyi Uygulama Örnekleri

Abstract

Demografik verilere göre yaşlı nüfus tüm dünyada hızla artmaktadır. Tüm dünyada 2050 yılında her beş kişiden birinin 60 yaş ve üstünde olacağı öngörülmektedir. Nüfus yaşlanması, artık önemli bir olgudur ve artan yaşlı nüfus göz önüne alındığında, aktif yaşlanmanın kişisel, aile, toplumsal, hükümet ve küresel düzeydeki önemi anlaşılmaya başlamış ve yaşlı bireylerin kendi yaşamlarında anlam ve memnuniyeti nasıl buldukları sorusu her düzeyde ön plana çıkmıştır. Aktif yaşlanma çabası, yaşlı bireyler için yaşam boyu öğrenmenin (YBÖ) önemi ve geliştirilmesi üzerine dikkatlerin çevrilmesine neden olmuştur. Yaşam boyu öğrenmenin geliştirilmesinin yaşlı bireyler için fiziksel, sosyal ve duygusal yararları olduğuna inanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, üçüncü yaş üniversitelerinin (ÜYÜ) mevcut durumunu tanımlamak ve dünyadaki “iyi uygulamaları” değerlendirmektir. Çalışmanınn yöntemi; literatür taranmasına dayalı olarak, ÜYÜ yaşlı bireylerin yaşam boyu öğrenme perspektifinden kazanımları ve aktif yaşlanma üzerindeki etkilerine dayalı bir inceleme çalışması olup en iyi uygulama örneklerine yer verilecektir. ÜYÜ, akran desteği ve bilgi paylaşımına dayanan yaşam boyu öğrenme programı olarak birçok ülkede uygulanmakta olup, sosyal bütünleşmeyi sağlaması ve psikolojik yararları ile yaşlıların kişisel yaşam kalitesini arttırdığı çok sayıda uygulamalarla ortaya konulmuştur. ÜYÜ programlarının, başarılı ve aktif yaşlanma üzerinde önemli etkisinin olduğu anlaşılmaktadır. Yaşlılar, ÜYÜ yoluyla hem topluma katılım sağlamakta hem de bilgi ve becerilerini geliştirebilmektedirler.