Stresin cerrahi olmayan periodontal tedavi üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı stresin cerrahi olmayan periodontal tedavi (COPT) sonuçları üzerine etkisini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmaya 40 yetişkin kronik periodontitis hastası dahil edildi. Klinik periodontal parametreler kaydedildi ve diş eti oluğu sıvısı (DOS) inflamatuar biyobelirteçleri (IL-1 beta, IL-6 ve IL-10) ve tükürük stres biyobelirteçleri (kromogranin-A, kortizol ve a-amilaz) toplandı. Hastaların stres derecesi ölçülerek kategorize edildi. Tüm klinik ve biyolojik parametreler COPT'den önce ve sonra 1. ayda kaydedildi. Bulgular: Stresli hasta grubunda, klinik parametreler ve tükürük stres belirteç düzeyleri yüksek bulundu (p <0.05). İki grup arasında inflamatuar belirteçlerden IL-1 beta düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edildi (p <0.001). Tedavi sonrası klinik parametreler ve IL-1 beta düzeylerindeki değişim stressiz hastalarda anlamlı derece yüksek olarak tespit edildi (p <0.05). Sonuç: Psikososyal stresin, kronik periodontitis hastalarında cerrahi olmayan periodontal tedaviye verilen yanıtı olumsuz etkilediği tespit edilmiştir. Periodontal hastalığa sahip bireylere psikoloijik destek sağlanarak yeni tedavi protokolleri oluşturulabilir.Purpose: The aim of this study was to evaluate the effects of psychocial stress on the outcome of non-surgical periodontal treatment (NPT). Materials and Methods: Forty participants with chronic periodontitis were treated. Clinical parameters were recorded and inflammatory markers (IL-1b, IL-6 and IL-10) were analyzed from gingival crevicular fluid. Stress markers (chromogranin-A, cortisol, a-amylase) were measured from saliva. The patients were categorized as ‘stressed’ or ‘unstressed according to their stress status. All clinical and biological parameters were recorded before and at 1-month after NPT. Results: All the clinical parameters and salivary stress marker levels were significantly higher in the stressed group. Among the inflammatory markers, only IL-1 level was significantly different between groups. The effects of stress was statistically significant for the clinical and biological parameters, with poorer response to treatment in the stressed group. Conclusion: Patients under psychosocial stress had a poorer outcome following non-surgical periodontal treatment. New treatment protocols can be created by providing psychological support to individuals with periodontal disease.