The Relationship Between Physical Activity Level and Physical Activity Awareness Among University Students

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine physical activity awareness among university students, examine the relationship between physical activity and its awareness level and investigate whether there are differences according to gender. Material and Methods: Individuals (n=403) were assessed by an online form including a socio-demographic form, Cognitive Behavioral Physical Activity Questionnaire(CBPAQ), International Physical Activity Questionnaire-Short Form (IPAQ-SF). Daily step counts for 7 days were taken from participants whom agreed to report (n=162) by using their smartphone’s pedometer. Results: There was a significant correlation between physical activity level and the physical activity awareness (p<0.01). There was a significant positive correlation between the self-regulation (p <001), and personal barriers for women had a greater impact on physical activity than in males (p=025). Conclusions: It is thought that social and cognitive factors and gender-specific differences should be taken into consideration while determining the strategies and setting targets to promote physical activity.Amaç: Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencileri arasında fiziksel aktivite farkındalığını belirlemek, fiziksel aktivite ile farkındalık düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemek ve cinsiyete göre farklılık olup olmadığını araştırmaktır. Yöntemler: Bireyler (n = 403) sosyo-demografik form, Bilişsel Davranışsal Fiziksel Aktivite Anketi, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu içeren çevrimiçi bir form ile değerlendirildi. Adım sayısını bildirmeyi kabul eden gönüllüler (n=162) araştırmayı takip eden ikinci günden başlayarak 7 gün boyunca her gün adımlarını kaydetmeleri, haftanın sonunda online olarak gönderilen link üzerinden bildirmeleri istendi. Bulgular: Fiziksel aktivite seviyesi ile fiziksel aktivite farkındalığı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardı (p <0.01). Fiziksel aktivite ile öz-düzenleme (p <001). Kişisel engeller, fiziksel aktivite davranışı üzerine kadınlarda erkeklere olan etkisinden daha büyük bir etkiye sahipti (p = ,025). Sonuç: Fiziksel aktiviteyi teşvik etmek için stratejiler ve hedefler belirlenirken sosyal ve bilişsel faktörlerin ve cinsiyete özgü farklılıkların dikkate alınması gerektiği düşünülmektedir.