Poza domem – przestrzeń publiczna mieszkańców blokowisk małych miast

Abstract

Przestrzeń publiczna jest to przestrzeń interreakcji – spotkań z ludźmi (sąsiadami), w wymiarze przestrzennym umiejscawia się ją poza mieszkaniem, ale w granicach osiedla. W analizie przestrzeni publicznej mieszkańców blokowisk małych miast traktowano ją jako społeczną strukturę przestrzeni, tj. przestrzeń działań koniecznych, opcjonalnych i społecznych. Wykorzystano także podział przestrzeni publicznej na wewnętrzną i zewnętrzną. Wyniki badań wskazują, że mieszkańcy osiedli blokowych w małych miastach utrzymują liczniejsze kontakty międzysąsiedzkie niż w dużych miastach (np. w Łodzi), a dystans między mieszkańcami jest mniejszy. Podobne jak w Łodzi były natomiast opinie mieszkańców małych miast dotyczące struktury przestrzeni.