Yoğun Bakım Etiği

Abstract

Yoğun bakım etiği son elli yılda tıpta ve yoğun bakım bilim dalında yapılan düzenlemeler sonucu ortaya çıkmıştır. Yoğun bakımlarda özellikle yaşam destek sistemlerinin kullanılması sonucu ölümün meydana gelişi uzamış, yeni klinik tablolar tanımlanmıştır. Bu tablolar bitkisel hayat, beyin ölümü, dissosiye kalp ölümüdür. En kaliteli tıbbi hizmeti en ucuza mal etmeyi amaçlayan tıptaki yeni düzenlemeler yoğun bakımlarda kaynakların akılcı kullanımı tartışmalarına yol açmıştır. Bu tartışmaların hekim hasta ilişkilerinde yol açtığı sorunlar yoğun bakım etiği çalışmaları ile bir ölçüde çözümlenebilmiştir. Yoğun bakımlarda görülen başlıca etik sorunlar, otonomi hakkının kullanılması, yoğun bakım hastalarının seçimi, tedavinin kısıtlanmasıdır. Doğru hasta seçimi “triage” ve “allocation” yöntemleri, tedavinin kısıtlanması “withdrawal”, “withhold” uygulamaları, otonomi hakkının kullanılması vasiyet, geçerli dilek, etik komite gibi önerilerle çözümlenmeye çalışılmıştır. Etik düzenlemeler sorunlara sınırlı çözüm getirmiştir. Kesin çözüm için etik araştırmaların devamı gerekmektedir. (Türk Yo­€un Ba­k›m Der­ne­€i Der­gi­si 2010; 8: 77-84)The concept of ethics in the intensive care unit has developed in the last 50 years along with the advancements and regulations in this area of medicine. Especially by the use of life-supportive equipment in the intensive care units and the resulting elongation in the terminal stage of life has led to newly described clinical conditions. These conditions include vegetative state, brain death, dissociated heart death. The current trend aiming to provide the best health care facilities with optimal costs resulted with regulations. The conflicts in the patient-physician relations resulting from these regulations has resolved to some extent by the studies of intensive care unit ethics. The major ethical topics in the intensive care are the usage of autonomy right, the selection of patients to be admitted to the intensive care unit and the limitation of the treatment. The patient selection is optimized by triage and allocation, the limitation of the treatment is done by the means of withdrawal and withhold, and the usage of autonomy right is tried to be solved by proxy, living will and ethics committee regulations. The ethical regulations have found partial solutions to the conflicts. For the ultimate solution much work about the subject has to be done. (Journal of the Turkish Society of Intensive Care 2010; 8: 77-84)