Öğretmenlerin Bireysel Yenilikçilikleriyle Öğrenci Merkezli Öğretim Yöntem ve Tekniklerini Kullanmaya Yönelik Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin bireysel yenilikçilik algı düzeyleri ile öğrenci merkezli öğretim yöntem ve teknikleri kullanmaya yönelik tutum düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırma nicel araştırma desenlerinden biri olan ilişkisel tarama modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini,2018-2019 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş il merkezinde görev yapan öğretmenler oluştururken araştırmanın örneklemini farklı okul türlerinde görev yapan 212 kadın ve 236 erkek olmak üzere toplam 448 öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği (BYÖ)” ve “Öğrenci Merkezli Öğretim Yöntem ve Tekniklerini Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği (ÖMÖYTKYTÖ)” kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 21 paket programı kullanılmıştır. Öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik ve öğrenci merkezli yöntem ve teknikleri kullanmaya ilişkin tutum düzeylerinin frekans, aritmetik ortalama ve standart sapmaları değerleri hesaplanmıştır. Öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik ve öğrenci merkezli yöntem ve teknikleri kullanmaya ilişkin tutum düzeyleri arasındaki olası ilişkiyi ortaya çıkarmak için Pearson-Moment Çarpımı Korelâsyonu yöntemi kullanılmıştır. Öğretmenlerin bireysel yenilikçi olmalarının öğrenci merkezli yöntem ve teknikleri kullanma tutumlarını yordayıp  yordamadığına ilişkin ise çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda öğretmenlerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin ve öğrenci merkezli öğretim yöntem ve teknikleri kullanmaya yönelik tutum düzeylerinin “katılıyorum” düzeyde olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin bireysel yenilikçi oluşları ile öğrenci merkezli yöntem ve teknikleri kullanmaya yönelik tutumları arasında orta düzeyde, pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin bireysel yenilikçi olmaları, öğrenci merkezli öğretim yöntem ve teknikleri kullanma tutumlarını anlamlı bir şekilde yordamakta ve toplam varyansın %42’sini açıklamaktadır.This study aims to determine the relationship between teachers' individual innovation perception levels and their attitudes towards using student-centered teaching methods and techniques. The relational screening model, one of the quantitative research methods, was adopted in this particular research. The sample of the study was composed of 448 teachers (212 females and 236 males) working in different schools in Kahramanmaraş city center in 2018-2019 education year. The data were collected through “Personal Information Form”, “Individual Innovation Scale” and “Attitude Scale for Using Student-Centered Teaching Methods and Techniques”. The data were descriptively analysed using SPSS 21.0; accordingly, the Pearson product-moment correlation coefficients were calculated and multiple regression analysis was performed. The research results indicated that the teachers' individual innovativeness levels and their attitudes towards using student-centered teaching methods and techniques were “agree”. A moderate positive relationship was found between the teachers' individual innovativeness and their attitudes towards using student-centered teaching methods and techniques. Hence, the teachers’ being individual innovators significantly predicts their attitudes towards using student-centered teaching methods and techniques and explains 42% of the total variance.