Entegrasyon, Asimilasyon ve Uyum Kavramları Arasından Türkiye’nin Seçimi

Abstract

Türkiye, son yıllarda aldığı büyük göç hareketleriyle birlikte göçmenlerin yerli topluma nasıl uyum sağlayacağı sorunuyla karşı karşıyadır. Ev sahibi toplumda “yabancı” olarak görülen göçmenler dil, eğitim, barınma, sağlık, iş bulma gibi sorunlarla baş etmek zorundadır. Bunların yanı sıra ev sahibi toplumun sosyo-kültürel değerlerine karşı yabancılıkları da onların toplumsallaşma süreçlerini güçleştirir. Entegrasyon, biyolojik ve mekanik alanlarda sıklıkla kullanılan bir kavram olması sebebiyle göçmenlerin ev sahibi toplumla ilişkilerinin tanımlanmasında tercih edilen bir kavram olmamıştır. Göçmenin yerli halkla ilişkisini, sahip olduğu hakları ve sahip olduğu sosyo-kültürel farklılıkları nasıl konumlandıracağına yönelik bir başka strateji ise asimilasyondur. Ancak Türkiye göçmenlerin Türkiye’deki varlıklarının toplumda nasıl inşa edileceğini belirlemede ne asimilasyon ne de entegrasyon kavramlarını benimsemiştir. Türkiye’nin seçimi “uyum” kavramının kullanılmasından ve stratejilerin uyum perspektifinden kurgulanmasından yanadır. Bu araştırmada literatür tarama yöntemi kullanılarak entegrasyon, asimilasyon ve uyum kavramları tartışılacak, Türkiye’nin göçmenlerin entegrasyonu sürecinde uyumu tercih etmesinin anlamı ve kendine özgü bütünleşme süreci değerlendirilecektir.