From Sketch to Architectural Production/Design Process: A Studio Experience

Abstract

Bu metnin amacı, eğitimci-mimar tarafından üretilen fikir eskizlerinin mimarlık öğrencileri tarafından mimari bir kompozisyona ne denli dönüştürülebildiği ve bütüncül bir sonuç ürünü elde etmede tutarlı ilişkilerin nasıl kurulduğunun saptanmasıdır. Yöntemden önce metin kurgusu, mimari eskiz ve biçimlerin algılanması üzerine kısa bir literatür açılımı gerçekleştirmiştir. Mimari stüdyo eğitiminin bir parçası olan yöntem, eğitimci-mimar tarafından anlık olarak her bir öğrenci için ayrı ayrı yapılan eskizlerle başlamaktadır. Tasarım sürecindeki beklenti, başlangıçtaki fikir eskizinden tutarlı bir ilişkiler ağını tanımlayan bütüncül bir sonuç ürün geliştirmeleridir. Verili tasarım bilgisinin sonuç ürüne ulaştırılması amacıyla protokol grubuna 6 saatlik süre verilmiş ve son aşama olarak, 6 saatlik deneyimini kayıt altına alan yazılı bir rapor hazırlamaları istenmiştir. Sonuçta, “eskizi bağlamsal-biçimsel öğeleriyle yorumlayanlar” ve “eskizin çizgisel karakterinden ayrıksı durumlar ortaya çıkaranlar” olarak iki yönelim grubu saptanmıştır ve fakat iki farklı yönelime rağmen fikir eskizini anlamlandırma-algılama-kavrama aşamasında benzer analojik araçlardan yararlanıldığı ortaya çıkmıştır. Bu çalışma aracılığıyla daha öncesinde tasarım stüdyolarında eskiz sürecini kendi pratikleriyle kullanan ya da etüt sürecinde yine üçüncü boyuta geçişi maketlerle deneyleyen öğrenci grubu, eğitimci-mimar tarafından üretilen eskizin çizgisel-bağlamsal-biçimsel örgüsünü çeşitli mekânsal çakışımlarla ele almış ve bu noktada mimari üretimin farklı yönelimlerini keşfetmiştir.