Method 3i in ASD therapy

Abstract

Metoda 3i (intensywna, indywidualna i interaktywna) została opracowana i wcielona w życie w 2004 roku we Francji przez Catherine de La Presle w celu leczenia jej autystycznego wnuka. Podstawowe jej założenia wywodzą się z metody opcji Barry'ego Neila i Samarii Kaufmanów. Jest terapią przez zabawę, realizowaną w domu dziecka przy udziale dużej liczby woluntariuszy, którzy zapewniają dziecku codzienne klika godzin indywidualnych terapeutycznych relacji. Przez autorkę i jej współpracowników metoda określana jest jako edukacyjna, zawiera jednak w sobie szereg elementów skłaniających do zaklasyfikowania jej w obszarze psychoterapii dziecka. Należy do nich uwypuklenie podstawowego znaczenia zabawy i podejścia niskointruzywnego, koncentracja na interakcji i dialogu zachowań, a także zapewnienie dziecku dobrego i długotrwałego objęcia psychicznego. Poprzez tworzenie relacji oraz rozbudzanie potrzeby komunikacji z innymi dokonuje się rozwój samoświadomości i kompetencji umysłowych dziecka. Metoda 3i zostałą właczona do asortymentu środków terapii stosowanych w Maltańskim Centrum Pomocy Niepełnosprawnym Dzieciom i ich Rodzinom w Krakowie. Celem doniesienia jest prezentacja zasad metody i jej specyfiki ze szczególnym uwzględnieniem aspektów psychoterapeutycznych, wzbogacona krótką ilustracją kazuistyczną.The method 3i (intensive, individual and interactive) was worked out and induced in 2004 in France by Catherine de La Presle in order to cure her autistic grandson. Its basic assumptions are derived from the option method by Barry Neil and Samaria Kaufman. The therapy works through play, takes place at child's home, with the involvement of a large number of volunteers. The volunteers guarantee several hours of individual therapeutic relations every day to the child. The method has been defined as educative by its author and her colaborators, it contains, however,a number of elements which could classify it in the area of child psychotherapy. Those elements are; the importance of play and low-intrusive approach, the emphasis on interaction and behavioral dialogue, the ensuring of good and long-lasting mental holding to the child. Through developing relations and stimulating the need for communication with others the development of selfconsciousness and mental capacities is obtained. This method has been applied for some years in the Malthese Aid Centre for Handicapped Children and their Families in Kraków. The goal of this article is to present the principles of the method and its peculiarity, emphasising in particular its psychotherapeutic aspects. The presentation is enriched by a short casuistic illustration.