Leksikografí

Abstract

Ka togfjalësha (në metagjuhën leksikografike: thënie) – emër + emër ose emër + mbiemër me bashkëlidhje: kuptim i drejtpërdrejtë + kuptim i drejtpërdrejtë (boshti i qerres) ose kuptim i drejtpërdrejtë + kuptim i prejardhur (boshti i Tokës). Tek togfjalëshi i dytë, bosht është rikuptimësuar (në astronomi është “vijë e përfytyruar që bashkon dy polet e Tokës, duke kaluar përmes qendrës së saj”). Në të dyja rastet, kuptimet e togfjalëshave dalin nga shuma e kuptimeve të fjalëve përkatëse. Në të dyja rastet, shkalla e bashkëlidhjes është thuajse njëlloj. Njëfarë dallimi është te numri i bashkëlidhjeve: Emri me kuptim të prejardhur (boshti / i Tokës) është zakonisht i kufizuar në bashkëlidhje me emra të tjerë të një fare (ndoshta + vetëm planet: boshti i planetit). Leksikisht, të dy togfjalëshat janë të ndashëm1, por kuptimisht janë të përbashkuar (sepse shënojnë – secili në të veten sendin a dukurinë e caktuar).