Perinatal experience of women with attention deficit hyperactivity disorder (ADHD)

Abstract

Background: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is a neurodevelopmental disorder with considerable individual variability. Population-based studies put its prevalence at 1% to 5% of the population. Due to the different presentation of symptoms, women with ADHD are less likely to receive adequate help. They face more difficulties in the perinatal period than neurotypical women. Pregnant women with ADHD are more likely to experience family difficulties, including conflicts with their partner or lack of support from relatives, as well as a variety of obstetric complications, such as the need for delivery by cesarean section, pregnancy-induced hypertension or anaemia. A small number of scientific papers focus on their individual experience of pregnancy and childbirth. Method: the study was conducted by means of semi-structured individual interviews. Ten women with a formal diagnosis of ADHD, whose last delivery was between 2019 and 2024, participated in the study. Participants were selected by purposive sampling from women willing to participate in the study. Data were analysed and coded according to reflective thematic analysis methodology. Results: When analysing the content of the interviews, 3 leading themes were identified: 1. ADHD in the perinatal period (Attention Deficit Disorder, Hyperactivity and impulsivity, Atypical sensory processing), 2. In relationships with others, and 3. Consequences of perinatal experiences, together with subthemes that were relevant to the women interviewed. Conclusions: The perinatal experiences of women with ADHD were significantly influenced by the symptoms of the disorder. Focusing on the individual needs of pregnant and birthing women and taking into account the difficulties arising from attention deficit hyperactivity disorder can significantly improve the perinatal experience of these women. Care during labour should take into account the particular sensory sensitivity to the hospital environment described in the study and avoid immobilising parturients. Lack of support from medical staff and family can result in long-term negative consequences. Changes are needed in the management of care for pregnant and birthing women with ADHD, as research has shown that some women, due to traumatic birth experiences, declared abandonment of further procreative plans.Wstęp: Zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD) jest zaburzeniem neurorozwojowym, wykazującym znaczną różnorodność osobniczą. Badania populacyjne określają częstość jego występowania na 1% do 5% populacji. Ze względu na odmienną prezentację objawów, kobiety z ADHD rzadziej otrzymują adekwatną pomoc. W okresie okołoporodowym napotykają one na więcej trudności, niż kobiety neurotypowe. U ciężarnych z ADHD częściej występują trudności rodzinne w tym konflikty z partnerem czy brak wsparcia ze strony bliskich a także różnorodne powikłania położnicze, takie jak konieczność konieczność rozwiązania ciąży przez cesarskie cięcie, nadciśnienie indukowane ciążą czy niedokrwistość,. Niewielka liczba prac naukowych skupia się na ich indywidualnym przeżywaniu okresu ciąży oraz porodu. Metoda: Badanie przeprowadzono za pomocą częściowo ustrukturyzowanych indywidualnych wywiadów. W badaniu wzięło udział 10 kobiet z formalną diagnozą ADHD, których ostatni poród odbył się w latach 2019-2024. Uczestniczki wybrano metodą doboru celowego spośród kobiet wyrażających chęć udziału w badaniu. Dane analizowano i kodowano zgodnie z metodologią refleksyjnej analizy tematycznej. Wyniki: Podczas analizowania treści wywiadów wyróżniono 3 wiodące tematy: 1. ADHD w okresie okołoporodowym (Zaburzenia uwagi, Nadpobudliwość i impulsywność, Atypowe przetwarzanie sensoryczne), 2. W relacjach z innymi, oraz 3. Konsekwencje przeżyć okołoporodowych, wraz z podtematami, które były istotne dla badanych kobiet. Wnioski: Na doświadczenia okołoporodowe kobiet z ADHD znaczący wpływ miały objawy tego zaburzenia. Skupienie na indywidualnych potrzebach ciężarnych i rodzących oraz uwzględnienie trudności wynikających z zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi może znacząco poprawić doświadczenia okołoporodowe tych kobiet. W opiece w trakcie porodu uwzględniać należy opisaną w badaniu szczególną wrażliwość sensoryczną na środowisko szpitalne oraz unikać unieruchamiania rodzących. Brak wsparcia ze strony personelu medycznego oraz rodziny może skutkować długofalowymi negatywnymi konsekwencjami. Konieczne są zmiany w prowadzeniu opieki nad ciężarną i rodzącą z ADHD, badania wykazały bowiem, że część kobiet z powodu traumatycznych doświadczeń porodowych, deklarowało rezygnację z dalszych planów prokreacyjnych.