THE RELATIONSHIP OF CINEMA TO PHILOSOPHICAL THOUGHT: BADIOU AND DELEUZE

Abstract

Today we live in a cinematic society governed by images and by media culture. Governmentality depends on the staging of social reality through visual dispositifs. Cinema is a significant dispositif in this context. This article first explores the relationship of cinema to modernity and spectacle and to the foundations of modern power. Besides being a governmental dispositif, cinema is also a social phenomenon. Turning social life into representation, cinema not only depicts, but also constructs social reality and shapes the social unconscious. As Bazin (2011) has argued, cinema provides its audience with tools with which to philosophize. The article compares Badiou’s and Deleuze’s approaches to cinema, which suggest that, although the cinematic thought is not reducible to the philosophical, cinema always stages a philosophical encounter, affecting new ways of thinking and being.İçinde yaşadığımız toplum imgelerin gerçekliği kurduğu, yönetimselliğin görsel dispositifler (tertibatlar) dolayımıyla sahnelendiği sinematik bir toplumdur. Günümüzde sinema önemli bir yönetişim aygıtıdır. Bu makale ilk olarak modern toplumlarda iktidarın bakış üzerinden nasıl örgütlendiğine, bu temelde de sinemanın modernite ve gösteri kavramıyla olan ilişkilerine odaklanır. Sinema bir yönetişim aygıtı olmasının yanı sıra, aynı zamanda toplumsal bir olgudur. Gerçekliği imgeler yoluyla temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda toplumsal gerçekliği ve toplumsal bilinçaltını kurar. Bazin’in (2011) de söylediği gibi, seyircisine felsefi düşünme için gerekli araçları sağlar. Bu makalenin amacı Badiou ve Deleuze’un sinema ve felsefi düşünce hakkındaki görüşlerini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Her iki düşünür de sinematik düşüncenin felsefi düşünceye indirgenemeyeceğini, ancak sinemanın her zaman yeni varoluşve düşünme biçimlerini çağıran felsefi bir karşılaşma olduğunu söylerler.