Manevi Zekanın İç Yönelimli Dindarlık, Affetme Esnekliği ve Öznel İyi Oluşla İlişkisi

Abstract

Spiritual intelligence is an improvable skill that is influential in the process of coping with the difficulties of the individual. Intrinsic religiosity and forgiveness relate to spiritual intelligence. When these skills are developed, subjective well-being and psychological well-being may increase. In this study, the relationship between spiritual intelligence, intrinsic religiosity, forgiveness, and subjective well-being influence have been investigated. There was a significant positive correlation between the variables. There was a significant positive correlation between the variables. However, there was no significant difference between the variables in terms of gender and faculty. According to the results of multiple regression analysis, forgiveness flexibility, intrinsic religiosity, and subjective well-being were found to account for 12.9% of spiritual intelligence. When the individual's spiritual intelligence evolved, it was observed that forgiveness flexibility and intrinsic religiosity could also develop.Manevi zekâ bireyin hayatın sıkıntıları ile baş etme sürecinde etkisi olan geliştirilebilir bir yetenektir. İç yönelimli dindarlık ve affetme ise manevi zekâ ile ilintilidir. Bu beceriler geliştirildiğinde öznel iyi oluş psikolojik iyi olma hali artabilir. Bu çalışmada manevi zekanın iç yönelimli dindarlık, affetme esnekliği ve öznel iyi oluşa etkisi ve aralarındaki ilişki araştırılmıştır. Değişkenler arasında anlamlı düzeyde pozitif ilişki gözlenmiştir. Ancak değişkenlerde cinsiyet ve fakülte açısından aralarında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre affetme esnekliği, iç yönelimli dindarlık ve öznel iyi oluş manevi zekanın %12,9’nu açıkladığı görülmüştür. Bireyin manevi zekâsı geliştiğinde affetme esnekliği ve iç güdümlü dindarlığı da gelişebileceği gözlenmiştir.