Politics from Below

Abstract

تجند سكان مدينة شيراز للنشاط - في فترة حكم محمد شاةالسياسي الذي اتسم بالعنف في بعض الأحيان. كان هذا النشاط بهدف لتعزيزرغباتهم وفرض رموز ثقافية راسخة، وخاصة الرموز التي انتهكت على يد الطبقةالارستقراطية. يناقش هذا المقال في بادئ الامر العلاقات الاجتماعية وطرق التجنيدللعمل )ضد الأرستقراطية( في شيراز. بعد تحليل للحياة السباسة والوضعالاقتصادي والاجتماعي في جنوب إيران في هذه الفترة المتطرق إليها، يبحث هذ االمقال موجة الاحتجاجات في المدن، ويبحث كذلك السياسة امن الأسفل" للسكانالمحليين ويسلط الضوء على رجال البازار والهوامش الاجتماعية. ويثبت أن بالرغممن عدم وجود مؤسسات مدنية رسمية وعدم وجود وعي طبقي ورغم ارتباطهمبأصحاب النفوذ لم يكن دافعي الضرائب اضحايا للنظام السياسي والاجتماعيفي المدينة، وانما في معظم الحالات وخاصة في حالات الشدة والظلم، تمكنوا منالتفاوض مع السلطات في المدينة واسمعاع أصواتهم بوضوح. ومن بين الأمورنجح رجال البازار والهوامش الاجتماعية بقطع اتصالهم بالمجال السياسي الذيتهيمن علية الارستقراطية. وكذلك استغلوا الصراعات اللا-منتهية بين أفرادالارستقراطية وحساسية وضعف حكومة طهران أمام أسطورة الدولة الكاجاريةلضمن السلام والاستقرار في المملكة. واشتراكهم في السياسة امن الأسفل مناجل حلول العدالة الاجتماعية واقتصاد أخلاقي وهي مفاهيم التي كانت راسخةفي المجتمع المحلي.This article analyzes the dynamic relationship between the inhabitants of the city of Shiraz, mainly taxpayers and marginal elements, on the one hand, and government authorities, on the other hand, during the reign of Muhammad Shah (1835-1848). It seeks to uncover the mechanisms which the city’s inhabitants used in order to promote their goals and impose their rooted cultural codes, flagrantly broken by the ruling elites. First, the article discusses the social networks and the mechanisms of recruitment for political action in Shiraz, and then it offers an analysis of the political and socio-economic life in southern Iran. Ultimately, the article examines political protest and urban politics as initiated from below, that is by the local population, focusing on the people of the bazaar and on elements in the margins of society. It shows that despite the lack of urban formal political institutions and class consciousness, as well as the dependency on local notables, taxpayers in Shiraz were not ‘inevitable victims’ of the political and social systems in the city. In many cases, especially in times of hardship and severe injustice, they were able to negotiate with the city authorities and speak out clearly. They took advantage of the ongoing internal conflicts between members of ruling elites, the fragility of the weak regime in Tehran and the dynasty’s ethos to ensure peace and stability. They managed to disengage from elite politics and to participate in politics from below in order to promote social justice and moral economy.בתקופת שלטונו של מוחמד שאה (1848-1835) התגייסו תושבי העיר שיראז לפעילות פוליטית, לעתים אלימה, כדי לקדם את רצונותיהם וכדי לכפות קודים תרבותיים מושרשים, קודים שהעיליות בעיר הפרו הפרה בוטה. המאמר דן תחילה ברשתות החברתיות ובמנגנוני הגיוס לפעולה בשיראז. לאחר ניתוח החיים הפוליטיים והמצב החברתי־ כלכלי בדרום איראן בתקופה הנדונה, המאמר בוחן את המחאות העירוניות ואת ה׳פוליטיקה מלמטה׳ של האוכלוסייה המקומית ומתמקד באנשי הבזאר והשוליים החברתיים. המאמר מוכיח שלמרות היעדר מוסדות פוליטיים עירוניים רשמיים ותודעה מעמדית, ולמרות תלותם בבעלי הכוח, לא היו משלמי המסים ׳קורבות בלתי נמנעים׳ של המערכת הפוליטית והחברתית בעיר, ובמקרים רבים, בעיקר בעתות מצוקה וחוסר צדק משווע, הצליחו לשאת ולתת עם הרשויות בעיר ולהשמיע את קולם בבירור. בין היתר, הצליחו אנשי הבזאר ואנשי השוליים להתנתק מהמרחב הפוליטי שנשלט בידי העיליות. הם ניצלו את הסכסוכים הפנימיים ומתמשכים בין חברי העיליות השליטות ואת רגישות השלטון החלש בטהראן לאתוס של השושלת הקאג׳ארית להבטיח שקט ויציבות בממלכה והשתתפו ב׳פוליטיקה מלמטה׳ כדי לקדם צדק חברתי וכלכלה מוסרית — מושגים שהיו מושרשים בחברה המקומית.