Wpływ ćwiczeń mięśni dna miednicy z udziałem i bez udziału mięśni synergistycznych na jakość życia kobiet z wysiłkowym nietrzymaniem moczu

Abstract

Wstęp: Wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM) jest dolegliwością dotyczącą wielu kobiet w różnych okresach życia. Szacuje się, iż prawie 60% z nich w wieku perimenopauzalnym doświadczy wpływu WNM na jakość życia (QOL). Według International Continence Society leczenie rozpoczyna się od metod zachowawczych, do których zalicza się gimnastykę mięśni dna miednicy (MDM).Celem pracy było porównanie QOL pacjentek z WNM I stopnia po zastosowaniu gimnastyki MDM z mięśniem synergistycznym oraz gimnastyki wyłącznie MDM, którą przeprowadzono w okresie 3 miesięcy. Dodatkowo oceniono wpływ wskaźnika masy ciała (BMI), wskaźnika dystrybucji tkanki tłuszczowej w organizmie (WHR), liczby porodów oraz statusu menopauzalnego na efektywność leczenia.Materiały i metody: Do badania zakwalifikowano 140 kobiet będących w okresie okołomenopauzalnym, ze zdiagnozowanym WNM I stopnia. W obu grupach wiek pacjentek wynosił średnio 51–53 lata, a BMI wahało się w granicach 27,4 kg/m2, natomiast WHR wynosił 0,88 i 0,81. Zastosowano kwestionariusz ICIQ LUTS qol badający QOL przed i po leczeniu zachowawczym. Dodatkowo zalecono estrogeny dopochwowe (estriol) przez cały okres leczenia. Do obliczeń statystycznych użyto pakiet Satistica v. 12.0 PL firmy StatSoft, USA.Wyniki: Analiza wyników pochodzących z kwestionariusza ICIQ LUTS qol wykazała, iż jakość życia pacjentek poprawiła się w większości badanych obszarów. Istotna zmiana nie pojawiła się w relacjach międzyludzkich. Dowiedziono, iż w badanych grupach gimnastka MDM z mięśniem synergistycznym oraz gimnastyka wyizolowanych MDM jest skuteczna. Wykazano wpływ takich czynników jak WHR, liczba porodów czy status menopauzalny na skuteczność przeprowadzonego leczenia.Wnioski: Gimnastyka MDM i mięśnia synergistycznego oraz wyizolowanych MDM wpłynęły na poprawę QOL pacjentek z WNM I stopnia. Tylko status menopauzalny, WHR oraz liczba porodów wpłynęły na wynik leczenia zachowawczego. Zwięzła wersja rozprawy doktorskiej przyjętej przez Radę Wydziału Nauk o Zdrowiu Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Promotor: dr hab. n. med., prof. PUM Agnieszka Brodowska. Oryginał obejmuje: 132 strony, 15 tabel, 11 rycin i 213 pozycji piśmiennictwa.