ACİL SERVİS YOĞUN BAKIMDA YATAN HASTALARIN MEMNUNİYET VE KAYGI DÜZEYLERİNİ ETKİLEYEN ETMENLERİN BELİRLENMESİ

Abstract

Amaç: Bu çalışma, acil yoğun bakım ünitesine yatan hastaların memnuniyet ve kaygı düzeylerini belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Çalışma ikinci düzey acil yoğun bakım ünitesinde yatan 182 hasta ile prospektif kesitsel, tek merkezli ve tanımlayıcı olarak yürütüldü. Verilerin toplanmasında hastaların sosyo-demografik özelliklerini ve memnuniyet durumlarını sorgulayan “Anket Formu” ve “Durumluk ve Süreklilik Kaygı Envanteri (DSKE)” kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılımlar, t testi, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 36.9±12.7 (18-85), %55.5’i (n=101) erkek ve %67’si (n=122) evli idi. Sürekli kaygı düzeyi 42.9±7.6 (27-70), Acil yoğun bakım kliniğine yatışlarındaki durumluk kaygı düzeyi 43.6±10.5 (20-76), klinikten ayrılırken durumluk kaygı düzeyi 45.6±12.3 (20-66) olduğu görüldü ve giriş ile çıkış arasında durumluk kaygı düzeylerinin fazla değişmediği belirlendi. Hastaların memnuniyet düzeylerinin sürekli ve durumluk kaygı düzeyleri üzerine etkisi olmadığı ve istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulundu (p>0.05). Sonuç: Yatan hastaların kaygı düzeylerinin orta, memnuniyetlerinin yüksek düzeyde olduğu tespit edildi. Çalışmada hasta memnuniyetinin kaygı düzeyi üzerinde etkisi olmadığı bulundu.