Δημογραφική γήρανση στην Ελλάδα

Abstract

Η δημογραφική γήρανση χαρακτηρίζεται από τη συνεχή αύξηση της αναλογίας των ηλικιωμένων ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω στον συνολικό πληθυσμό με ταυτόχρονη μείωση της αναλογίας των παι­ διών (0 -14 ετών) και, ενδεχομένως, της αναλογίας των ατόμων παρα­ γωγικής ηλικίας (15 -64 ετών). Από τον ορισμό προκύπτει ότι η γήρανση δεν είναι μόνο η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων, αλλά η αύξηση της αναλογίας τους στον συνολικό πληθυσμό, συνίσταται επομένως στη μεταβολή της διάρθρω­ σης του πληθυσμού κατά μεγάλες ομάδες ηλικιών. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να συγχέεται με δύο παρεμφερείς έννοιες που έχουν διαφο­ ρετικά αίτια και επιπτώσεις από εκείνες της δημογραφικής γήρανσης: 1) με την αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων ατόμων που δεν κατα­ λήγει στην αύξηση της αναλογίας τους στον συνολικό πληθυσμό και που οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού και την παράταση του ορίου ζωής και 2) τα γηρατειά του ανθρώπου, δηλαδή την επίδραση του χρόνου στα ανθρώπινα σώματα που προκαλεί μορφολογικές και λειτουργικές μεταβολές. Ο Πίνακας 1 δείχνει ότι η αναλογία των ηλικιωμένων 65 ετών και άνω σχεδόν διπλασιάστηκε σε 28 χρόνια: από 7% σε 13%. Η αύξηση αυτή έγινε το 1961 σε βάρος της αναλογίας του παιδικού πληθυσμού ηλικίας 0 -14 ετών, ενώ μετά το 1971 σε βάρος της αναλογίας του παιδικού πληθυσμού και της αναλογίας του πληθυσμού των παραγω-* Δημογράφος, Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών.