Tıpta Uzmanlık Eğitimi ve Asistan Hekimlerin Sorunlarının İrdelenmesi: Bir Anket Çalışması

Abstract

Giriş ve Amaç: Tıpta uzmanlık eğitimi son zamanlarda sık tartışılan konulardan biri olagelmiştir. Çeşitli düzenlemelerle asistan hekimlerin sorunları aşılmaya çalışılsa da, uzmanlık eğitimi ve sağlık hizmetinin bir arada yürütülmesinin doğurduğu sorunlar çözülmeye muhtaçtır. Çalışmamızda asistan hekimlerin tıpta uzmanlık eğitiminde karşılaştığı sorunları anket yoluyla irdelemek amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda İstanbul Tıp Fakültesinde tıpta uzmanlık eğitimi alan asistan hekimlerin sorunlarını anlamaya yönelik açık uçlu ve kapalı uçlu (çoktan seçmeli, likert tipi ve evet/hayır sorusu) sorulardan oluşan özel olarak hazırlanmış anket uygulanmıştır. Anket sonuçları yüzdelik değer ve SPSS istatistik programı ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılım fakültede bulunan tüm asistan hekimler arasında %27 olup, katılan asistanların yarısı aldığı tıpta uzmanlık eğitimini iyi olarak değerlendirmiştir. Diğer taraftan, katılımcıların üçte biri tıpta uzmanlık eğitiminin iyileştirilmesi konusunu, karşılaşılan sorunlar arasında öncelikli olarak değerlendirmiştir. Çalışmaya katılanların yalnızca dörtte biri yabancı dilde hem literatür okuyabilir hem de yazabilir durumdadır. Asistanların yaklaşık yarısı hekimlik mesleğini yerine getirirken mesleki açıdan kısmen tatmin olduğunu ve her beş asistandan biri tıpta uzmanlık eğitimi boyunca, karşılaştıkları zorluk ve sorunlarla baş edebilmek için tıbbi yardım almak (psikolojik destek, psikotrop ilaç kullanımı) zorunda kaldığını belirtmiştir. Çalışmaya katılan her üç asistandan ikisi toplumun hekimlere karşı hekimlik mesleğini yerine getirmede sık sık ön yargılı olduğunu bildirmiştir.Sonuç: Meşakkatli ve özverili bir mesleğin en önemli çağında asistan hekimlerin aldığı uzmanlık eğitiminin iyileştirilmesi ve onlara destek olunması, hekimliğin geleceği açısından önem taşımaktadır. Asistan hekimlerin sorunlarını irdeleyen çok merkezli çalışmalara da ihtiyaç duyulmaktadır.Background and Aim: Postgraduate medical education has become a much-debated problem in recent years. Although attempts have been made to overcome problems of resident physicians through various regulations, issues arising from confluent postgraduate education and a healthcare service are immediate concerns. In this study, we aimed to screen the possible problems of residents faced during postgraduate medical education.Materials and Methods: A pre-prepared questionnaire consisting of open-ended questions and closed-end questions (multiple choice, likert type and yes/no questions) were performed to define the problems of residents working in Istanbul Medical Faculty. The findings were evaluated by percentage value and SPSS statistical program.Results: The participation ratio was 27% in whole medical faculty. Half of the participating residents considered postgraduate education as fine. On the other hand, one-third of the residents chose the subject of education improvement as a matter of priority. Only one quarter of the participants could both write and read literature in a foreign language. Nearly half of the residents were partially satisfied while practicing their profession. One in every five participants needed to seek medical help (psychological support, psychotropic drug use) in order to cope with problems they confronted during graduate medical education. Two out of every three residents reported that the community was often prejudiced against physicians.Conclusion: The improvement of postgraduate medical education and support of residents during their most important time in their grueling and self-sacrificing profession are essential for the future of medicine. More studies about the problems of residents are needed.