Kesediaan Murid terhadap Penggunaan Peranti Mudah Alih dalam Pembelajaran Sejarah

Abstract

Kajian yang dijalankan ini bertujuan melihat apakah tahap kesediaan murid terhadap penggunaan peranti mudah alih dalam pembelajaran sejarah. Kajian ini memfokuskan kepada sebuah sekolah di daerah Tanjung Karang, Selangor. Kajian ini juga menggunakan reka bentuk kuantitatif yang melibatkan kaedah pemerhatian dan borang soal selidik sebagai instrumennya. Sebagai pemerhatiannya, pengkaji mendapati bahawa terdapat pelbagai reaksi responden terhadap kesediaan penggunaan peranti mudah alih berdasarkan kepada tahap pengetahuan, sikap dan motivasi murid. Bagi mendapatkan data yang lebih jelas, pengkaji menggunakan borang soal selidik untuk proses pengumpulan data. Borang soal selidik dibahagikan kepada empat bahagian iaitu bahagian A berkenaan maklumat demografi responden, bahagian B berdasarkan tahap pengetahuan, bahagian C tahap sikap dan bahagian D tahap motivasi. Setiap bahagian mengandungi 6 item. Skala likert lima mata telah digunakan dalam bahagian B, C dan D dalam kajian ini. Bagi memudahkan proses pengumpulan data, pengkaji menggunakan perisian Google form untuk merekodkan dan mengumpul data. Hal ini juga bersesuaian dengan tajuk kajian berkenaan penggunaan peranti mudah alih yang memerlukan pendedahan penggunaan teknologi sebagai bahan bantu mengajar utama di dalam bilik darjah. Seterusnya, populasi dan sampel kajian pula melibatkan 80 orang murid tingkatan 2 bagi mata pelajaran sejarah dan responden dipilih secara rawak. Didapati penggunaan peranti mudah alih dalam pembelajaran sejarah memberikan impak kepada tahap pengetahuan, sikap dan motivasi murid. Oleh itu, kajian ini adalah untuk melihat apakah tahap kesediaan murid terhadap penggunaan peranti mudah alih berdasarkan kepada konstruk pengetahuan, sikap dan motivasi.