İslamofobi: Batı’nın “Karanlık Tarafı”nın Bir Yansıması (Islamophobia: A Projection of the West’s “Dark Side”)

Abstract

Gunumuzde insanlar daha once hic olmadigi kadar birbiriyle irtibatli hale gelmistir. Bazilari bu ortak beseri durumu son derece olumlu karsilarken cok sayidaki diger bazilari da kendi etnik gruplarina, milliyetlerine ya da dinlerine yapisip kalmaktadir. Sa dī-i Şīrāzī’nin (o.1292, Şiraz) su siirini hatirlamak yerinde olur: Insanlar bir bedenin azalari gibidir, bir ozden ve bir candan yaratilma. Bir uzuv agrirsa, digeri de fena halde burkulur. Beseriyetin acisina aldirmazsan, beser adini tasimaya layik olmazsin. Bu makalenin konusu olarak Islamofobi, beseriyet dendiginde dunya nufusunun beste birini inkâr eden bir hastaliktir. Bu hastalik, gercekte var olmayan bir seye/birine yonelik temelsiz bir korkuyu ifade eden bir fobiye tekabul etmektedir. Bu hastalik, “dusman olarak oteki” olusturmak amaciyla kullanilan bir psikolojik yansitma durumu ihtiva etmektedir. Boylesi bir tesebbus, siz bu makaleyi okurken dahi kirmizi alarma duyarli nukleer silahlar dikkate alinirsa, olumculdur. Bu baglamda, Islamofobinin nasil olup da hepimize aci verdigi acik bir sekilde anlasilabilmektedir. Bu makalenin yogunlastigi nokta, Islamofobinin erken bir dinikulturel dusmanlik belirtisinden nasil gelisip medya araciligiyla bir virus gibi yayildigi konusudur. Şunu iddia etmekteyim ki bu olgu, Hiristiyan dunyanin/Bati’nin karanlik tarafinin Islam’a/Muslumanlar’a yansitilmasini ihtiva eden psikolojik bir savunma mekanizmasidir