Abstract
Kardiyorenal sendrom (KRS), kalp ve böbrek fonksiyon bozukluklarının birlikte bulunduğu, farklı klinik tabloları yansıtabilen genel bir terimdir. Kalp yetmezliği (KY) ve KRS'de rol oynayan temel patogenetik mekanizmalar; nörohumoral adaptasyon, sağ ventriküler dilatasyon, ventriküler disfonksiyon ve sistemik enflamasyondur. Süregelen bu faktörler renal parankimde fokal ve segmental glomerüloskleroza, tübülointerstisyel fibrozise neden olmaktadır. KY tedavisinde geleneksel yaklaşımlardan olan tuz ve suyun kısıtlanması, sigaranın bırakılması yanında kullanılan medikal tedavilerin başlıcaları diüretikler, renin-anjiyotensin-aldosteron sistem inhibitörleri, beta blokerler ve vasodilatatörlerdir. Diüretik kullanımı ile ortaya çıkabilecek başlıca problem ise diüretik direncidir. Diüretik direnci olan KY hastalarında fazla sıvının ultrafiltrasyon ile uzaklaştırılmasında iki renal replasman tedavisi öne çıkmaktadır ki bunlar, ekstrakorporeal ultrafiltrasyon ve periton diyalizidir (PD). Bu derlemede KY tedavisinde iki ultrafiltrasyon modalitesinden özellikle peritonel ultrafiltrasyon (PUF) tartışılmıştır. PUF ile ilgili başlıca çalışmalar ve PUF'un KY tedavisindeki avantajları irdelenmiştir. Bunun yanı sıra PD'nin glomerüler filtrasyon hızı, hastane yatışı ve mortalite üzerine etkisi araştırılmıştır. Sonuç olarak PD, standart tedavilere iyi yanıt vermeyen, sık hastaneye yatış gerektiren KY hastalarında kardiyak volüm yükünü azaltmakta kullanılabilecek ucuz, pratik, uygun bir alternatif tedavidir. Anahtar Sözcükler: Kardiyorenal sendrom, kalp yetmezliği, periton diyalizi, ultrafiltrasyon Cardiorenal syndrome (CRS) is a general term that can reflect different clinical conditions in which cardiac and renal dysfunctions coexist. The main pathogenetic mechanisms playing a role in heart failure (HF) and CRS are neurohumoral adaptation, right ventricular dilatation and dysfunction and systemic inflammation. Persistence of these factors cause focal and segmental glomerulosclerosis, and tubulointerstitial fibrosis in the renal parenchyma. Diuretics, beta blockers, renin-angiotensin-aldosterone system inhibitors, and vasodilators are the main medical treatments besides conventional approach, such as salt and water restriction and quitting smoking, in HF treatment. Diuretic resistance is the main problem emerging during diuretic treatments. Two renal replacement treatments have become prominent for removal of excess fluids via ultrafiltration in HF patients with diuretic resistance extracorporeal ultrafiltration with hemodialysis and peritoneal dialysis (PD). Herein, the role of these two ultrafiltration modalities, especially peritoneal ultrafiltration (PUF) in the treatment of HF is discussed. The main studies and advantages of PUF in HF treatment were discussed. Moreover, effects of PD on glomerular filtration rate, hospitalization and mortality were investigated. In conclusion, PD is an alternative cheap, practical and convenient therapy in reducing cardiac volume burden in HF patients who do not respond well to standard treatments and/or require frequent hospitalization. Ad dressforCor res pon den ce/Ya z›fl maAd re si:Tuba Elif Şenel
Cite
CITATION STYLE
Şenel, T. E., Cebeci, E., & Öztürk, S. (2017). Role of Peritoneal Ultrafiltration in Heart Failure Treatment. Haseki Tıp Bülteni, 55(3), 165–174. https://doi.org/10.4274/haseki.81894
Register to see more suggestions
Mendeley helps you to discover research relevant for your work.