Giant primary retroperitoneal myxoid leiomyoma: A case report

Abstract

Introduction. Leiomyomas are benign smooth muscle tumors that usually arise from the uterus. Case report. We present a patient with a 6-month history of vague abdominal discomfort, occasional nausea, vomiting and urinary incontinence. On examination, there was an extremely large firm unpainfull palpable abdominal mass. Laboratory investigation revealed mild leukocytosis and blood creatinine elevation. Abdominopelvic ultrasonography and computed tomography revealed a massive well bordered, encapsulated intraabdominal tumor, extending from the pelvis to epigastrium and almost completely fulfilling the pelvic and abdominal cavity. At laparotomy, tumor arising from the retroperitoneum was excised in toto. Histopathological examination disclosed that the tumor was composed mainly of smooth muscle cells and very rare fibrous connective tissue elements with myxomatous alteration and with no mitotic activity. The negative results of numerous additional parameters analyzed (pancytokeratin, epithelial membrane antigen, S100 protein, CD68, CD34, desmin, aktin) ruled out different origin of a tumor. One year after resection the patient had no complaints and no radiological evidence of tumor recurrence. Conclusion. Considering current limitations in radiological diagnosis, in toto resection of these tumors is necessary to rule out malignancy.Uvod. Lejomiomi su benigni tumori glatkih misica koji se najcesce javljaju u uterusu. Prikaz bolesnika. U radu smo prikazali bolesnicu sa neodredjenim bolovima u trbuhu, povremenim mucninama, povracanjem i urinarnom inkontinencijom koji su trajali prethodnih sest meseci. Fizikalnim pregledom utvrdjeno je prisustvo ekstremno velikog, tvrdog, bezbolnog abdominalnog tumefakta. Laboratorijska ispitivanja otkrila su blagu leukocitozu i povisenu vrednost kreatinina u serumu. Ultrazvucni pregled i kompjuterizovana tomografija abdomena i karlice utvrdili su postojanje masivnog, jasno ogranicenog, inkapsuliranog intraabdominalnog tumora koji se prostirao od karlice do epigastrijuma, ispunjavajuci skoro u potpunosti karlicnu i trbusnu duplju. Nakon laparotomije, tumor poreklom iz retroperitoneuma odstranjen je u celini. Histopatoloskom analizom utvrdjeno je da se sastojao uglavnom iz glatkomisicnih celija i veoma retkih elemenata fibroznog vezivnog tkiva sa miksomatoznom alteracijom i bez mitotske aktivnosti. Negativni rezultati brojnih, dodatno analiziranih parametara (pancitokeratin, epitelijalni membranski antigen, S100 protein, CD68, CD34, dezmin, aktin) iskljucili su drugacije poreklo tumora. Godinu dana nakon resekcije bolesnica nije imala tegobe niti radioloske pokazatelje recidiva tumora. Zakljucak. S obzirom na ogranicenja radioloske dijagnostike, in toto resekcija lejomioma je neophodna da bi se iskljucio malignitet.