Serebral palsili çocuklarda beslenme sorunları ve enerji gereksiniminin belirlenmesi

Abstract

Beslenme desteği serebral palsili (SP)’li çocukların tedavisinde tamamlayıcı rol oynamaktadır. Serebral palsili çocuklarda kötü beslenme ve oral motor disfonksiyona bağlı olarak yetersiz protein ve enerji alımı büyüme ve gelişme geriliğine neden olabilmektedir. Bu gruptaki çocuklarda sıklıkla enerji gereksiniminde değişiklikler görülmekte ve beslenme durumunun saptanması önem taşımaktadır. Serebral palsili çocuklar için önerilen enerji ihtiyaçları nörolojik açıdan normal olan çocuklardan farklıdır. Bu hastalarda görülen ambulasyon ve motor bozukluğu durumu (türü, dağılımı, şiddeti) hareket etme durumunu ve kas tonusunu (hipertoni, hipotoni) etkileyerek dinlenme enerji harcamasını değiştirmektedir. Enerji gereksiniminin doğru olarak belirlenmesi, beslenmenin düzenlenmesinde çok önemli fakat zordur. SP’li çocuklara özel eşitlikler geliştirilmiştir. SP’li çocuklarla yapılan çalışmaların çoğunda, bu çocukların enerji gereksinimi ve dinlenme metabolizma hızının, kas kütlesindeki azalmaya bağlı olarak normal yaşıtlarına göre daha düşük olabildiği bildirilmiştir. Ağır SP’li çocukların enerji ihtiyaçları sağlıklı yaşıtlarının enerji ihtiyaçlarının yaklaşık % 60-70’i kadardır. Serebral Palsili çocuklar için Krick’in 1992’de, Rieken’ in 2011’ de geliştirdiği iki eşitlik mevcuttur. Krick’in geliştirdiği metotda mobilizasyon durumu, kas tonusu, aktivite düzeyi, değişen metabolizma ve gelişimi göz önüne alınmaktadır. Rieken’ in geliştirdiği eşitliklerin ilkinde bazal metabolizma hızının (BMH) belirlenmesinde sıklıkla Schofield denklemi kullanılmakta iken, diğer eşitlikte ise total vücut suyunun ölçümü kullanılmaktadır. Bu temel hesaplamaya ek olarak fiziksel aktivite düzeyi, kaba motor testi seviyesi ve SP’nin türüne göre bir düzeltme yapılmaktadır.