Public private partnership as a last resort for traditional public procurement

Abstract

This paper discusses recent changes in the way public services are delivered A marked increase in the cooperation between the public and private sector in the realization of complex projects, mostly concerning development of infrastructure, is the main characteristic of present-day developing economies. The creation of new, innovative agreements is driven by the limitation of public funds and an ever-growing demand for an increase in the quality of public services. Looking upon the western economies experience alternatives to the traditional public sector procurement are identified in the public/private partnership. The public/private partnership can be seen as one component in the rearrangement of the public sector with a management culture that focuses on the citizen or customer. Also included in this are accountability for results, investigation of a wide variety of alternative service delivery mechanisms, and competition between public and private bodies for contracts to deliver services consistent with cost recovery and the achievement of value for money. The partnership can be realized through an array of models and in this paper priority is given to the DBFO (design-build-finance-operate) model, due to its importance in implementation. The DBFO model is considered to be a synonym for the public/private partnership, as it is the most suitable for complex projects and gains the most benefits.Vecinu privreda zemalja u tranziciji karakterise nedostatak kapitala za finansiranje brojnih infrastrukturnih projekata, kao i vrlo izrazena potreba za unapredjenjem javnih servisa. Upravo takvo stanje privrede najlakse i najbezbolnije se dovodi na nivo zeljenog primenom koncepta partnerstva. U radu se analizira prilagodjenost partnerstva javnog i privatnog sektora, kao alternativnog modela za zadovoljenje javnog interesa, uslovima savremenih i sofisticiranih zahteva korisnika javnog servisa. Partnerstvo se primenjuje uvek kada je potrebno unaprediti kvalitet i povecati efikasnost javnih servisa, a javni sektor nije u mogucnosti da to samostalno sprovede. Drzava menja svoju ulogu i prepusta, delimicno ili u potpunosti, obavljanje delatnosti od javnog interesa privatnom sektoru, dok se ona posvecuje ulozi menadzera (kontrolora i organizatora). Najpodesnije oblasti za primenu partnerstva su projekti infrastrukture. Koncept partnerstva obuhvacen je sa aspekta vlasnistva, blize ga odredjujuci i navodeci moguce koristi od primene. Partnerstvo zahteva dublji oblik saradnje dva sektora uz podelu vlasnistva obaveza i rezultata. Predstavlja ozbiljnu saradnju koja na inovativan nacin resava realne probleme. Neke od brojnih koristi primene inovativnog koncepta realizacije projekata od opsteg znacaja su: povecana mogucnost razvoja integrisanih resenja, podsticanje kreativnosti i inovacija, smanjenje troskova i vremena sprovodjenja, transfer rizika i pristup vestinama, iskustvu i tehnologiji. Posebna paznja data je definisanju usluga koje ce sprovoditi privatni sektor. Veoma bitan faktor uspeha projekta je pravilno definisan opseg usluga u realizaciji privatnog sektora. Koncept partnerstva razmatran je kroz oblike moguce saradnje dva sektora. Paleta modela ima raspon od najjednostavnijih i ogranicenih ugovora o sprovodjenju usluga, do privatizacije kao poslednjeg modela u spektru kojim se prenose sve odgovornosti i nadleznosti na privatni sektor. Najveci znacaj pridaje se ugovoru o dizajnu, izgradnji, finansiranju i eksploataciji, poznatijim pod kracim nazivom DBFO ugovor. Koncentracija rizika kod privatnog partnerstva omogucava povecanje efikasnosti i otklanja nepotrebna izdvajanja javnog sektora i pretpostavlja veci stepen angazovanja privatnog sektora. Posmatrajuci razlicite modele partnerstva, mora se imati u vidu cinjenica da je ova oblast izuzetno dinamicna i da su pojedina resenja prilagodjena specificnostima konkretnog projekta. Proizilazi da je nemoguce jedan model proglasiti najboljim i univerzalnim, vec treba prouciti razlicita partnerstva i prihvatiti ono sto se najbolje moze prilagoditi domacim uslovima i pojedinim projektima. Partnerstvo javnog i privatnog sektora je koncept koji se jos razvija i moze se ispoljiti u razlicitim formama. Uspesnost zavisi od izabranog konkretnog projekta, pravnog, regulativno i kontrolnog okvira, kao i od strukture aranzmana u kojoj bi svaki partner trebalo da prepozna svoju ulogu i svoje interese u potpunoj saglasnosti sa zajednickim ciljem zadovoljenjem opsteg interesa.