Güvenlik Politikalarının Konstrüktivist Bir Unsuru Olarak Güvenlik Kültürü ve Türkiye Örneği

Abstract

Güvenlik devletlerin dış politika davranışlarına yön veren, çok boyutlu ve multidisipliner çalışılması gereken kapsamlı bir konudur. Bu kapsamda devlet politikaları ile toplumun kültürü arasında bir etkileşim olduğu düşünülmektedir. Bu konuda yapılan çalışmalar Siyasal Kültür başlığı altında yürütülürken bu etkileşimin güvenlik politikalarındaki yansımalarını ifade etmek için Stratejik Kültür kavramı kullanılır. Fakat Stratejik Kültür devletin davranış biçimini açıklarken toplumun dış dünya ile ilgili algı ve düşüncelerini ve nedenlerini içermez. Bu durumu açıklamak için bu çalışmada Güvenlik Kültürü kavramı tercih edilmektedir. Araştırmanın bulgularına göre toplumların Güvenlik Kültürü Toplumsal Biliş, Schizmogenesis veya Pygmalion Etkisi ve Kültürel Farklılıklara dayalı olarak biçimlenmektedir. Bu kapsamda siyasal elitler toplumun Güvenlik Kültürünü oluşturan bir sosyalizasyon süreci sonunda ortaya çıkan stratejik kültüre güvenlik ve dış politikalarını eklemleyerek ulusal ve uluslararası politikalarını yürütmektedirler. Bu sosyalizasyon süreci olgusal etmenlere dayalı olabildiği gibi algısal da olabilir. Bu teorik çerçeveyi bir örnek üzerinden somutlaştırmak üzere Türkiye ve Türk Dış Politikası örnek olay olarak ele alınmıştır.