Effect of terminal drought on yield and some physiological traits of winter wheat

Abstract

Terminalna suša tj. suša tokom faze nalevanja zrna predstavlja najvažniji okolinski stresni faktor u proizvodnji pšenice. U ovom radu istraživan je uticaj terminalne suše na fiziološke karakteristike te na prinos i komponente prinosa kod dve sorte pšenice (Kuna i Karla). Tretman terminalne suše primenjen je od početka klasanja postavljanjem plastične folije iznad useva. Parametri izmene gasova, indeks sadržaja hlorofila (CCI), relativni sadržaj vode u listu (RWC) i koncentracija azota u listu (N) mereni su tri puta tokom faze nalevanja zrna, u ranoj mlečnoj zrelosti (EMM), kasnoj mlečnoj zrelosti (LMM) i ranoj voštanoj zrelosti (EWM). U tehnološkoj zrelosti odreden je prinos i masa 1000 zrna. Terminalna suša ubrzala je proces senescencije lista te izazvala redukciju RWC, CCI, neto fotosinteze (A), stomatalne provodljivosti (gs) i transpiracije (E), kao i prinos i sve merene komponente prinosa. Medutim, terminalna suša manje je uticala na smanjenje prinosa zrna i mase zrna po klasu kod sorte Karla u odnosu na sortu Kuna, što ukazuje na prisutnost odredene tolerantnosti kod ove sorte. Tolerantost sorte Karla na terminalnu sušu temelji se na "stay green" strategiji. Ova karakteristika sorte Karla imaj potencijal za korištenje u oplemenjivačke svrhe sa ciljem stvaranja sorata sa vecom potencijalnom rodnošcu u uvetima terminalne suše.