İLK ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE ÇOCUĞUN DİN EĞİTİMİ VE AİLENİN DİN EĞİTİMİNE ETKİSİ (DİYARBAKIR ÖRNEĞİ)

Abstract

Bir alan araştırması olan bu çalışmamızda Diyarbakır örnekleminde ailede dini durum, din eğitiminin nasıl olduğu ve ebeveynin din eğitiminin şekillenmesinde etkisi sorularına cevap aranmaktadır. İlk çocukluk döneminde çocuklara din eğitimini verirken ebeveynin etkisine ait düşünce ve tutumlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Ebeveynlere uygulanan ölçme aracıyla elde edilen verilerden yola çıkılmıştır. Çocuğa din eğitimi verme sürecinde ebeveynlerin tutumları ve bu çerçevede yerine getirmeleri gereken sorumluluk ve görevleri incelenmiştir. Araştırmanın temel problemi, ebeveynlerin sahip olduğu dini bilgi ve eğitimin, ilk çocukluk döneminde çocuklarına verdikleri din eğitimine katkı sağlayıp sağlamadığını ortaya koymaktır. Yapılan araştırma ilk çocukluk dönemi din eğitiminin önemini ortaya çıkarmıştır. Bu minvalde ebeveynler çocuk gelişimi ve eğitimi konusundaki var olan bilgilerini geliştirmeli özellikle de çocuğun din eğitimi konusunda bilinçlenmelidir. Ayrıca ebeveynlerin sağlıklı bir din eğitimi almış olmasının çocukta sağlıklı bir din eğitiminin alt yapısının oluşumuna katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmamızda Diyarbakır’da ailede din eğitiminin nasıl olduğu ile ilgili bir durum tespiti yapılmış, gerekli teklif ve önerilerde bulunulmuştur.