Nostalji Perdesi ve Geçmişi İcat Etmek

Abstract

Sinema her zaman rüya sahneleri üretmiştir. Rüya, aldatıcı olana karşılık gelse de aslında sinema rüyalar üreten bir sanattır. Nostalji de bu rüya tarzlarından biridir. Nostalji, kültürel açıdan modern bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Modern olmanın, geçmişi yok sayma veya ondan kopma olması nostaljinin varlık nedeni olmuştur. Geçmişi hatırlama çabası olarak nostalji, kaybedilene karşı derin bir özlem demektir. Sinema da nostalji temsillerini kullanmaktadır. Nostalji temsili eğlence sineması için seyri kolay sahneler üretmek imkanını sunmaktadır. Bu yüzden nostaljinin tarihsel gerçeklikten kopma veya tarihsel gerçekliği yok sayan bir karakteri olduğu söylenebilir. Ancak nostalji, travmatik boyutu olan bir olayın etkilerini de gösterebilir. Etkisi güçlü bir olay, nostalji temsilinde etki gücü farklılaştırılarak izleyicisine sunulabilir. Bu çalışma, Türk sinemasının 2000 sonrası nostalji temsilini nasıl kullandığını ele alma amacındadır. Çalışma modernlik ve nostalji, sinema ve rüya, televizyon ve sinema ikili kavram ve durumlar arasında teorik çerçevesinin kurmaktadır. Bu çerçeve içinden 2000 sonrası ana akım Türk sinemasında nostalji temsilini ele almaktadır. Amaçlanan ise ele alınan tarih çerçevesinde sinema filmlerinin toplumsal olayları gösterme çabasında olduklarıdır. Çalışmada eğlence ve tüketim karakteri taşıyan nostalji temsilinin dönemsel olayların etkilerini hafifletmek ve yeniden değerlendirmek için kullanıldığı iddia edilmektedir.