Minimal surfaces for architectural constructions

Abstract

Minimal surfaces are the surfaces of the smallest area spanned by a given boundary. The equivalent is the definition that it is the surface of vanishing mean curvature. Minimal surface theory is rapidly developed at recent time. Many new examples are constructed and old altered. Minimal area property makes this surface suitable for application in architecture. The main reasons for application are: weight and amount of material are reduced on minimum. Famous architects like Otto Frei created this new trend in architecture. In recent years it becomes possible to enlarge the family of minimal surfaces by constructing new surfaces.Minimalne povrsi su povrsi najmanje povrsine za datu granicu. Ekvivalentna je definicija da su to povrsi sa nultom srednjom krivinom. Teorija minimalnih povrsi se rapidno razvija u novije vreme. Konstruisu se mnogi novi primeri. Osobina da su to povrsi sa minimalnom povrsinom cini ih pogodnim za primenu u arhitekturi. Glavni razlog za to je da su tezina i kolicina materijala svedeni na minimum. Poznati arhitekte kao Otto Frei su kreirali novi trend u arhitekturi. U poslednje vreme je postalo moguce uvecati familiju povrsi koje se primenjuju konstrukcijom novih.