J.W. Duyvendak, De planning van ontplooiing. Wetenschap, politiek en de maakbare samenleving

Abstract

Wie in liberale kring hilariteit wil opwekken, moet iets roepen over die vermaledijde sociaal-democraten van weleer en hun geloof in de maakbare samenleving. Onder liberalen maakt men zich graag vrolijk over Den Uyl en is men blij met Kok, die zelfs zijn laatste ideologische veren wil afschudden en daarmee persé het historisch ongelijk van de sociaal-democraten lijkt te willen bewijzen. Toch was het juist in linkse kring dat er al vroeg kritiek ontstond op de gedachte van een maakbare samenleving. Centraal in deze kritiek stond het idee dat 'ontplooiing' nooit gepland kon worden; mensen moesten zichzelf ontplooien. Deze progressieve kritiek op maakbaarheid ontwikkelde zich zowel in de sociale wetenschappen als in de politieke arena. Dit boek beschrijft de veranderingen in het denken over planning en zelfontplooiing in verschillende wetenschappen (politicologie, sociologie, filosofie en andragologie) en in het politieke debat. In hoeverre verschillen politiek en wetenschap? Is 'welzijn'