Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Sağlık Okuryazarlığı Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Öz Amaç: Bu araştırma, Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu öğrencilerinin sağlık okuryazarlığı düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlanan bu araştırmanın örneklemini araştırmayı kabul eden 119 öğrenci oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında anket formu ve “Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği-32 (TSOY-32)” kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 19,74±1,53 olup, %79’u kız ve %86,6’sı birinci sınıfta okumaktadır. Öğrencilerin %43,7’si yaşlı bakım, %29,4’ü ilk ve acil yardım ve  %26,9’u fizyoterapi programında öğrenim görmektedir. Katılımcıların TSOY-32 indeks ortalaması 35,98±5,83 olup, yeterli sağlık okuryazarlığına sahip oldukları saptanmıştır. TSOY-32 ölçeği en yüksek toplam puan ortalamasını ilk ve acil yardım programı öğrencilerinin (36,16±6,04) aldığı, ancak aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı bulunmuştur  (p>0,05). Öğrencilerin TSOY-32 ölçeğinden almış oldukları puan ortalamalarına bakıldığında %1,7’sinin yetersiz, %29,4’ünün sorunlu-sınırlı, %50,4’ünün yeterli ve %18,5’i ise mükemmel sağlık okuryazarlığına sahip oldukları saptanmıştır. Çalışmaya katılanların TSOY-32 ölçeğinden aldıkları puanlar ile cinsiyet, sınıf, program, gelir durumu, yaşamının geçtiği yer, aile tipi ve son bir yıl içinde acile başvuru durumuna göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: Araştırmamızın sonuçları, sağlık alanında eğitim gören öğrencilerin çoğunun istenilen sağlık okuryazarlığı düzeyine sahip olduğu fakat yine de sorunlar olduğunu göstermektedir. Öğrencilerin sağlık okuryazarlık düzeyinin daha da geliştirilebilmesi ve farkındalıklarının artması için müfredat programlarında sağlık okuryazarlığı ile ilgili düzenlemeler yapılmalıdır.